Życiorys – Lech Włodzimierz Jaworski

Lech Włodzimierz Jaworski (ur. 16 stycznia 1966 w Warszawie) – polski polityk, samorządowiec, doktor habilitowany nauk prawnych, członek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w latach 2001–2005, od 2006 do 2007 przewodniczący Rady m.st. Warszawy.

Ukończył XXVII Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Czackiego w Warszawie, a następnie studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W 2003 uzyskał na WPiA UW stopień doktora nauk prawnych na podstawie pracy „Utwór pracowniczy. Zakres nabycia przez pracodawcę prawa w świetle art. 12 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych” (promotorem był Jan Błeszyński). W 2019 na podstawie dorobku naukowego i rozprawy „Dziennikarski obowiązek ochrony dóbr osobistych w świetle obowiązującego w Polsce prawa” uzyskał habilitację. Specjalizuje się w prawie autorskim. Pracuje jako adiunkt i wykładowca w Instytucie Prawa Cywilnego UW, wykładał na Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku. Jest także m.in. przewodniczącym rady fundacji „Media Pro Bono” i opiekunem Koła Naukowego „Forum Publicum”, działającego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Publikuje prace z zakresu prawa cywilnego (w tym autorskiego i handlowego), prawa medialnego, prawa pracy i procedury administracyjnej (m.in. w „Przeglądzie Ustawodawstwa Gospodarczego”, „Monitorze Prawniczym” i innych).

Przez kilka lat pracował w Telewizji Polskiej. Zajmował m.in. stanowisko kierownika obsługi prawnej programu satelitarnego TV Polonia. W latach 1993–1996 w biurze Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji  pełnił funkcję naczelnika Wydziału Polityki Programowej. Był p.o. dyrektora oraz wicedyrektorem Departamentu Prawno-Organizacyjnego oraz szefem Zespołu Koncesyjnego. W latach 1997–2001 zasiadał w radzie nadzorczej TVP S.A. Od 1998 do 2001 był dyrektorem Biura Prawno-Organizacyjnego oraz zastępcą ds. prawnych dyrektora biura zarządu Polskiej Agencji Informacyjnej S.A. W latach 2000–2002 był członkiem Komitetu Honorowego Mazowieckiej Akademii Kultury. Społecznie pełnił funkcję członka Rady Programowej Komentarza do Dziennika Ustaw.

25 kwietnia 2001 został z rekomendacji Akcji Wyborczej Solidarność powołany przez Senat do składu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Jego kadencja zakończyła się 30 grudnia 2005 w związku z wprowadzeniem w życie zmian w funkcjonowaniu KRRiT. Był rekomendowany Sejmowi przez Platformę Obywatelską jako kandydat na członka nowej KRRiT, jednak nie został wybrany.

W wyborach samorządowych w 2006 został wybrany do Rady m.st. Warszawy jako kandydat PO. 30 listopada 2006 został wybrany na stanowisko przewodniczącego rady, 28 czerwca 2007 złożył rezygnację z tej funkcji. W kwietniu 2008 po raz pierwszy wszedł w skład Europejskiego Komitetu Regionów .

W grudniu 2007 objął stanowisko prezesa zarządu Max-Film S.A., odszedł z tej funkcji w styczniu 2010. W lutym 2010 został ponownie członkiem Komitetu Regionów. W wyborach samorządowych w tym samym roku ponownie uzyskał mandat radnego m.st. Warszawy.

W 2014 wydawnictwo Muza wydało jego debiutancki tom wierszy „Pełnia i nicość”. W sierpniu tegoż roku Lech Jaworski ponownie objął stanowisko członka rady nadzorczej Telewizji Polskiej, a w listopadzie po raz trzeci z rzędu został wybrany do rady miejskiej. Gdy nie został umieszczony na listach Platformy Obywatelskiej w kolejnych wyborach samorządowych, we wrześniu 2018 wraz z dwiema radnymi wystąpił z PO i poparł Jacka Wojciechowicza na prezydenta Warszawy. Od 2019 r. jest członkiem Porozumienia Jarosława Gowina, z rekomendacji którego w wyborach parlamentarnych w 2019 został kandydatem do Senatu w okręgu wyborczym nr 43.

Ukończył XXVII Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Czackiego w Warszawie, a następnie studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W 2003 uzyskał na WPiA UW stopień doktora nauk prawnych na podstawie pracy Utwór pracowniczy. Zakres nabycia przez pracodawcę prawa w świetle art. 12 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (promotorem był Jan Błeszyński). W 2019 na podstawie dorobku naukowego i rozprawy pt. Dziennikarski obowiązek ochrony dóbr osobistych w świetle obowiązującego w Polsce prawa uzyskał habilitację. Specjalizuje się w prawie autorskim. Pracuje jako adiunkt i wykładowca w Instytucie Prawa Cywilnego UW, wykładał na Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku. Jest także m.in. przewodniczącym rady fundacji „Media Pro Bono” i opiekunem Koła Naukowego „Forum Publicum”, działającego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Publikuje prace z zakresu prawa cywilnego (w tym autorskiego i handlowego), prawa medialnego, prawa pracy i procedury administracyjnej (m.in. w „Przeglądzie Ustawodawstwa Gospodarczego”, „Monitorze Prawniczym” i innych).

Przez kilka lat pracował w Telewizji Polskiej. Zajmował m.in. stanowisko kierownika obsługi prawnej programu satelitarnego TV Polonia. W latach 1993–1996 pracował w biurze Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, pełnił funkcję naczelnika Wydziału Polityki Programowej, był p.o. dyrektora oraz wicedyrektorem Departamentu Prawno-Organizacyjnego oraz szefem Zespołu Koncesyjnego. W latach 1997–2001 zasiadał w radzie nadzorczej TVP S.A. Od 1998 do 2001 był dyrektorem Biura Prawno-Organizacyjnego oraz zastępcą ds. prawnych dyrektora biura zarządu Polskiej Agencji Informacyjnej S.A. W latach 2000–2002 był członkiem Komitetu Honorowego Mazowieckiej Akademii Kultury. Społecznie pełnił funkcję członka Rady Programowej Komentarza do Dziennika Ustaw.

25 kwietnia 2001 został z rekomendacji Akcji Wyborczej Solidarność powołany przez Senat do składu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Jego kadencja zakończyła się 30 grudnia 2005 w związku z wprowadzeniem w życie zmian w funkcjonowaniu KRRiT. Był rekomendowany Sejmowi przez Platformę Obywatelską jako kandydat na członka nowej KRRiT, jednak nie został wybrany.

W wyborach samorządowych w 2006 został wybrany do Rady m.st. Warszawy jako kandydat PO. 30 listopada 2006 został wybrany na stanowisko przewodniczącego rady, 28 czerwca 2007 złożył rezygnację z tej funkcji. W kwietniu 2008 po raz pierwszy wszedł w skład Komitetu Regionów.

W grudniu 2007 objął stanowisko prezesa zarządu Max-Film S.A., odszedł z tej funkcji w styczniu 2010[. W lutym 2010 został ponownie członkiem Komitetu Regionów. W wyborach samorządowych w tym samym roku ponownie uzyskał mandat radnego m.st. Warszawy.

W 2014 wydawnictwo Muza wydało jego debiutancki tom wierszy pt. Pełnia i nicość. W sierpniu tegoż roku Lech Jaworski ponownie objął stanowisko członka rady nadzorczej Telewizji Polskiej, a w listopadzie po raz trzeci z rzędu został wybrany do rady miejskiej. Gdy nie został umieszczony na listach Platformy Obywatelskiej w kolejnych wyborach samorządowych, we wrześniu 2018 wraz z dwiema radnymi wystąpił z PO i poparł Jacka Wojciechowicza na prezydenta Warszawy. Bezskutecznie ubiegał o reelekcję z listy jego komitetu Akcja Warszawa. Następnie przystąpił do Porozumienia Jarosława Gowina, z rekomendacji którego w wyborach parlamentarnych w 2019 został kandydatem Prawa i Sprawiedliwości do Senatu w okręgu wyborczym nr 43.